Jubileusz Zielonych

Szczególne znaczenie w okresie powojennym miały ludowe zespoły sportowe, które odegrały istotną rolę w integracji społeczności lokalnych na ziemiach zachodnich. Na terenie ziemi świdnickiej pierwsze Ludowe Zespoły Sportowe rozpoczęły działalność w latach 1946–1948. Do pionierów należały m.in. LZS Mokrzeszów (obecnie LKS „Zieloni” Mokrzeszów) oraz LZS Lutomia (dzisiejszy LKS Kłos Lutomia). 7 czerwca 2026 r. Ludowy Klub Sportowy Zieloni Mokrzeszów obchodził swój wyjątkowy jubileusz, 80.lecia swojej działalności.

Z tej okazji 7 czerwca zastępca wójta gminy Tadeusz Szarwaryn wraz z dyrektorem Gminnego Ośrodka Kultury Sportu i Rekreacji wzięli udział w uroczystych obchodach.

Kierujemy słowa uznania za wieloletnią pracę na rzecz rozwoju sportu, wychowania kolejnych pokoleń zawodników orz promowania aktywności fizycznej i sportowej rywalizacji. Dziękujemy za współpracę z gminą Świdnica oraz Gminnym Ośrodkiem Kultury Sportu i Rekreacji w Świdnicy, a przede wszystkim za wkład w budowanie lokalnej społeczności i sportowych tradycji. Życzymy dalszego rozwoju, licznych sukcesów sportowych, realizacji ambitnych celów, nieustającej pasji do sportu oraz satysfakcji z osiąganych wyników, a także dużo zdrowia i wszelkiej pomyślności zarówno zawodnikom działaczom jaki sympatykom klubu – podkreślali w swoim wystąpieniu przedstawiciele gminy Świdnica.

W historii kluby szczególnie zapisały się dwie indywidualności: Józef Beker, znany kolarz i Ryszard Lech, wieloletni przewodniczący wojewódzkiego Zrzeszenia LZS we Wrocławiu. Tutejszy LZS został założony w lipcu 1946 roku. Pionierami organizującymi lokalne życie sportowe byli: Stanisław Owoc, Franciszek Kułakowski, Zygmunt Węgłowski, Stanisław Jasiński, Tadeusz Adamczyk i inni. Drużyna piłkarska bardzo szybko awansowała do klasy D, bo już w 1948 roku i zaraz do klasy C. Pierwszy większy sukces przyszedł w 1958 roku – „Zieloni” (barwy klubowe) wywalczyli awans do klasy B. W tamtych latach było to marzenie wszystkich drużyn wiejskich.

Na początku lat 60. XX wieku powstaje w klubie sekcja kolarska. Kolarzami klubu byli m.in.: Bogdan Błaszczyk, Józef Beker, Kazimierz Pichurski. Największy sukces odniósł Józef Beker. Startował na Olimpiadzie w Tokio (1964), jeździł z powodzeniem w Wyścigu Pokoju, w 1963 roku wygrał Wyścig Dookoła Polski, jako pierwszy z kolarzy LZS wygrał etap podczas Wyścigu Pokoju w Zielonej Górze 19 maja 1963. Sportowcy i dziennikarze mówili o nim „Casanova z Mokrzeszowa”. W tych samych latach również wiele sukcesów odnoszą: sekcja lekkoatletyczna prowadzona przez Ryszarda Lecha (późniejszego wieloletnie przewodniczącego wojewódzkiego Zrzeszenia LZS i działacza szczebla centralnego), sekcja strzelecka, szachowa, tenisa stołowego. Za szeroką działalność sportową i sukcesy na różnego rodzaju spartakiadach i zawodach LZS Mokrzeszów zostaje wyróżniony przez Radę Wojewódzką we Wrocławiu.

W 1969 roku drużyna piłki nożnej odniosła największy sukces w swojej historii. Startując w rozgrywkach o Puchar Związku Zawodowego Pracowników Rolnictwa wywalczyła I miejsce na szczeblu powiatu Świdnica, następnie I miejsce na szczeblu województwa Wrocław, dotarła do rozgrywek centralnych. W 1970 roku powołany zostaje nowy zarząd klubu w składzie: Julian Jasiński – przewodniczący, Roman Saliński – sekretarz, członkowie: Stanisław Węgłowski, Józef Garazdowski, Stanisław Jasiński, Eugeniusz Mohylak, Tadeusz Śliwakowski, Jan Żurek. Trenerami byli Stanisław Gawłowski i Tadeusz Śliwakowski. Zgłoszono do rozgrywek dodatkowo drużynę juniorów i trampkarzy. Efekty pracy zarządu i trenerów przyszły bardzo szybko. Drużyna awansowała do klasy A. „Zieloni” przez wiele lat utrzymywali się w czołówce tabeli, mogąc awansować nawet do ligi okręgowej, jednak ze względu na szczupłe finanse pozostawano w klasie A.

Kryzys lat 80. XX wieku targa nie tylko krajem, ale również klubem „Zielonych”. Drużyna spada z klasy A i B, wycofuje z rozgrywek juniorów i trampkarzy, przestają działać inne sekcje, rozpada się całkowicie zarząd. Tylko dzięki Tadeuszowi Śliwakowskiemu nie dochodzi do likwidacji klubu. Przez dość długo sam boryka się ze wszystkimi trudnościami, jest jednocześnie prezesem, sekretarzem, skarbnikiem, gospodarzem i trenerem. Po ponownym awansie do klasy B, wracają do zarządu działacze, młodzież dochodzi do wniosku, że dobrym sposobem na życie jest sport – piłka nożna. „Zieloni” tworzą fuzję z Victorią Świebodzice. Bardzo szybko następuje powrót do klasy A. Przychodzi sezon 1999/2000, kiedy to drużyna zajmuje pierwsze miejsce w grupie. Przed trenerem, piłkarzami i zarządem znowu trudna decyzja – awansować czy pozostać w klasie A. W czerwcu 2000 roku na walnym zebraniu zostaje podjęta decyzja – nie wolno marnować potu i wysiłku piłkarzy, a mieszkańców Mokrzeszowa i okolice pozbawiać wspaniałych widowisk piłkarskich, awansujemy do klasy okręgowej. Wybrany zostaje zarząd, na czele którego staje Bogdan Kukla, a wiceprezesem jest Tadeusz Śliwakowski. Przed sympatykami piłki nożnej staje nowe wyzwanie – przygotowanie stadionu do rozgrywek. Pod kierownictwem prezesa Bogdana Kukli i sołtysa Mokrzeszowa Jana Pawlicy rozpoczęto prace remontowo-porządkowe. Dziennie do pracy przychodziło 15-20 osób. Wszystko robione jest w czynnie społecznym. Sport na tym poziomie wiąże się z dość znacznymi nakładami finansowymi, tym bardziej, że zgodnie z regulaminem rozgrywek zobligowani są do zgłoszenia drużyny juniorów i dwóch drużyn młodzików. Przygoda w okręgówce nie trwa długo. Znowu jest raz klasa A raz B.

W obecnym sezonie piłkarskim LKS Zieloni Mokrzeszów awansował do ligi okręgowej, co jest potwierdzeniem nie tylko bogatej historii klubu, ale przede wszystkim sportowych osiągnięć samych zawodników. Czego im gratulujemy i trzymamy kciuki za kolejne sportowe sukcesy.

Tekst oparty na stronach internetowych klubu oraz zdjęciach LKS Zieloni Mokrzeszów.