Odeszła Irena Conti di Mauro

W jej przekładzie i wyborze ukazały się we Włoszech dwie antologie polskiej poezji współczesnej oraz tomiki poezji i prozy Jarosława Iwaszkiewicza, Stanisława Grochowiaka i księdza Jana Twardowskiego.

– Często do nas przyjeżdżała. – wspomina Iwona Maciejewska, prezes Stowarzyszenia „Serce” – Jaka była? Bardzo miła, sympatyczna, skryta i skromna, nie lubiła mówić o sobie, o swoim życiu prywatnym. Była też, trzeba przyznać, nieprzeciętnie inteligentna. Prawdziwa dama. Poznała nasze dzieci, zaprzyjaźniła się z nimi i starała się pomagać.

Cały dochód ze sprzedaży "Trylogii Polsko-Sycylijskiej" (2002-2004) Irena Conti di Mauro przekazała na zakup okien do budowanego w Świdnicy Europejskiego Centrum Przyjaźni Dziecięcej. W 2007 na ten cel przeznaczyła cały dochód ze sprzedaży książki "I co teraz z tą miłością ?..." wydanej na 40-lecie Orderu Uśmiechu.

– Przyjeżdżała na wiele spotkań autorskich do szkół i biblioteki. Świdnickie stowarzyszenie poznała dzięki Międzynarodowej Kapitule Orderu Uśmiechu. – mówi pani prezes. Irena Conti di Mauro była przez wiele lat członkiem Kapituły. Order otrzymała w 2007 roku, razem z inną niezwykłą Ireną – Sendlerową.

„Wiersze Ireny Conti są pokorne, umieją słuchać, nieraz dają się namalować, takie są obrazowe. Cieszę się, że te wiersze do mnie mówią, że można w nich zamieszkać... Te wiersze są pisane przez poetkę wybitną, pełną wrażliwości, wiary i nadziei, szlachetności i domyślności serca." – pisał ksiądz Twardowski w posłowiu do pierwszej części trylogii. Wysoko oceniał jej twórczość także Jan Paweł II.

Za swoją działalność w dziedzinie zbliżania kultur polskiej i włoskiej Irena Conti di Mauro uhonorowana została wieloma nagrodami i wyróżnieniami, m.in. we Włoszech Złotym Medalem Amnesty International przy Nagrodzie Literackiej im. Luigi Russo za książkę o Solidarności „Rozmowy z Lechem Wałęsą, Tadeuszem Mazowieckim, Bronisławem Geremkiem i Andrzejem Celińskim”, główną nagrodą na XV Biennale di Poesia Ascendista w Messynie i Nagrodą Poetycką im. Elio Vittorini na Sycylii za liryki. Natomiast w Polsce – odznaką Zasłużonego dla Kultury Polskiej, nagrodą ZAiKS-u, nagrodą międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu oraz za działalność charytatywną na rzecz dzieci - Nagrodą Humanitarna Victoria 2002, a także statuetką Dziecięcej Nagrody SERCA – od świdnickich dzieci.

„Dom to nie cztery ścianyrnszczelny dach rni zamknięte drzwirnDom to otwarte oknarnotwarte ramionarni otwarte nieszczelne sercarnTaki dom jest stale rnw budowie”

Ten wiersz dedykowała poetka poprzedniemu prezesowi Markowi Michalakowi i Domowi „Serca” w Świdnicy. Zawiera on przesłanie, które nam pozostawiła.

Pogrzeb pani Ireny odbędzie się we wtorek, 3 listopada, o godz. 13.00 na cmentarzu przy osiedlu Wólka Węglowa na warszawskich Bielanach.